1.420.795 θερμοσίφωνες. Κανένας δεν είναι δικός σου. Ακόμα.

Παιχνίδι στρατηγικής πάνω σε έναν σχεδιασμένο χάρτη ολόκληρης της Ελλάδας. Διεκδικείς ηλιακούς θερμοσίφωνες σε πραγματικές ταράτσες, μαζεύεις την ενέργεια που παράγουν, την πουλάς όταν σε συμφέρει και υπερασπίζεσαι ό,τι απέκτησες από τους υπόλοιπους παίκτες.

Δεν είναι παιχνίδι που παίζεται σε συνεδρίες των δύο ωρών. Είναι παιχνίδι που παίζεται σε μέρες: οι θερμοσίφωνές σου δουλεύουν όσο λείπεις, και εσύ μπαίνεις για να αποφασίσεις.

Τίποτα. Μπαίνεις με ένα email — χωρίς κωδικό, χωρίς κάρτα — και παίζεις ολόκληρο το παιχνίδι.

Υπάρχει Κατάστημα με Κέρματα, αλλά κάθε αναβάθμιση του παιχνιδιού έχει δύο δρόμους, και ο χρόνος γράφεται πάντα πρώτος στο κουμπί: πληρώνεις για να γίνει τώρα, ή περιμένεις και γίνεται τζάμπα. Δεν υπάρχει τίποτα που να αγοράζεται και να μην κερδίζεται.

Τα Κέρματα αγοράζουν χρόνο. Ο χρόνος γίνεται ταράτσες, οι ταράτσες γίνονται επίπεδο.

Ποτέ. Κανένα GPS, καμία άδεια τοποθεσίας, καμία ερώτηση «να δει πού είσαι». Διαλέγεις μόνος σου έδρα από 9.928 γειτονιές — τη δική σου, της γιαγιάς σου ή όποια σου κάνει κέφι — και παίζεις από τον καναπέ.

Ναι. Ο χάρτης είναι φτιαγμένος από δεδομένα του OpenStreetMap: δρόμοι με τα ονόματά τους, τετράγωνα και κτίρια όλης της χώρας. Γι' αυτό η Κυψέλη είναι πυκνή και το χωριό αραιό — δεν το αποφασίσαμε εμείς.

Οι θερμοσίφωνες πάνω τους είναι του παιχνιδιού: κανείς δεν μαθαίνει τι έχει στην ταράτσα του ο διπλανός σου. Και δεν χρησιμοποιείται καμία δορυφορική ή αεροφωτογραφική εικόνα, πουθενά — ο χάρτης είναι σχέδιο, όχι φωτογραφία.

Διαλέγεις περιοχή και μετά γειτονιά — αυτή γίνεται η έδρα σου. Παίζεις εκεί και στις διπλανές της.

Οι τρεις πρώτες ταράτσες σου είναι δωρεάν και δεν έχουν αναμονή: τις πατάς στον χάρτη και είναι δικές σου. Μια σύντομη ξενάγηση σού δείχνει πού είναι τι, και από κει και πέρα το παιχνίδι σου εξηγεί κάθε καινούριο σύστημα τη μέρα που ξεκλειδώνει.

Κάθε επόμενη έχει τιμή και ρολόι, και τα δύο ανεβαίνουν όσο μεγαλώνει ο στόλος σου: η δέκατη είναι ψίχουλα, η εκατοστή θέλει σκέψη. Πληρώνεις Κέρματα για να γίνει τώρα ή αφήνεις το συνεργείο να δουλέψει και δεν πληρώνεις τίποτα.

Το φρένο δεν είναι μόνο τα λεφτά: κάθε τοποθέτηση δεσμεύει έναν υδραυλικό κι έναν ηλεκτρολόγο ώσπου να τελειώσει. Θέλεις πέντε ταράτσες μαζί; Θέλεις και πέντε ζευγάρια χέρια.

Είναι το μέγεθος του θερμοσίφωνα, από ×1 ως ×6. Ένας ×3 παράγει τρεις φορές όσο ένας μονός — και κοστίζει, και αργεί, ακριβώς τρεις φορές όσο αυτός. Το μέγεθος το πληρώνεις, δεν σου χαρίζεται.

Γι' αυτό η πόλη δεν είναι αυτομάτως καλύτερη από το χωριό: στην πολυκατοικία παίρνεις περισσότερα με λιγότερα πατήματα, αλλά ανά μονάδα πληρώνεις τα ίδια.

Άλλο πράγμα η σπανιότητα (το χρωματιστό καπάκι): αυτή σου τυχαίνει, δεν αγοράζεται.

Τα Watts είναι το ρεύμα που παράγουν οι θερμοσίφωνές σου. Μαζεύονται στην αποθήκη — που έχει ταβάνι, και όταν γεμίσει η παραγωγή πάει χαμένη — και τα μαζεύεις με ένα πάτημα.

Τα Κέρματα είναι τα λεφτά. Με αυτά παίρνεις την επόμενη ταράτσα, πληρώνεις το μεροκάματο του συνεργείου, στήνεις την άμυνά σου. Ο μόνος τρόπος να γίνουν τα Watts Κέρματα είναι να τα πουλήσεις.

Η τιμή του Watt ανεβοκατεβαίνει μέσα στη μέρα σαν δείκτης, με γράφημα και ιστορικό. Πουλάς όσα θέλεις, όποτε θέλεις: υπάρχει μοχλός για το ποσό — δεν σε υποχρεώνει κανείς να αδειάσεις την αποθήκη σου στη σημερινή τιμή.

Η δεξιότητα δεν είναι πόσο συχνά μπαίνεις. Είναι πότε.

Ο θερμοσίφωνας που τον ξεχνάς πέφτει: βγάζει λιγότερα, χαλάει πιο συχνά, και — το σοβαρότερο — αμύνεται χειρότερα. Ο παρατημένος στόλος είναι ο πιο εύκολος στόχος του τετραγώνου.

Το σέρβις έχει δύο δρόμους, όπως όλα: πληρώνεις μάστορα να ανέβει τώρα, ή κλείνεις ραντεβού και γίνεται μόνο του σε οκτώ ώρες — δωρεάν, ακόμη κι αν εσύ κοιμάσαι.

Με περιστέρια. Τα στέλνει από τον περιστερώνα του στη δική σου ταράτσα και ταξιδεύουν σε πραγματική απόσταση, με είκοσι πέντε χιλιόμετρα την ώρα: ο διπλανός φτάνει σε πέντε λεπτά, η άλλη άκρη της πόλης θέλει ώρες. Όσο πετάνε, τα βλέπεις να έρχονται.

Η μάχη είναι αριθμητική, όχι τύχη: μετράει πόσα πουλιά έστειλε, τι επίπεδο έχουν, πόσα CD κρέμονται απέναντι και πόσο φροντισμένο είναι το κτίριο. Καμία ζαριά, κανένα «άτυχος ήσουν» — και μετά τη μάχη παίρνεις αναφορά με όλα τα νούμερα, είτε επιτέθηκες είτε αμύνθηκες.

Κρεμάς CD στα σύρματα της ταράτσας: αυτά πολεμούν τα σμήνη που έρχονται, όσα κι αν είναι. Κρέμασέ τα πριν χρειαστούν — το κρέμασμα θέλει τον δικό του χρόνο, και μέσα στον συναγερμό προλαβαίνεις μία ταράτσα, όχι τον στόλο.

Κρεμάς και αετούς: ρίχνουν τα ντρόουν που έρχονται να μετρήσουν την άμυνά σου, ώστε ο άλλος να στείλει στα τυφλά. Κι όταν σου ρίχνονται, δύο όρια σε φυλάνε — ποτέ πάνω από μία στις δέκα ταράτσες σου μέσα σε 24 ώρες, ποτέ η τελευταία.

Και το πιο φτηνό όπλο άμυνας είναι το σέρβις: το φροντισμένο κτίριο αντέχει περισσότερο.

Όχι, και αυτό είναι κανόνας του παιχνιδιού, όχι ευχή. Μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο δεν χάνεις πάνω από το ένα δέκατο των ταρατσών σου, και το πολύ δύο από τον ίδιο παίκτη — όσο κι αν επιμείνει.

Την τελευταία σου ταράτσα δεν την παίρνει κανείς ποτέ: παίκτης στο μηδέν δεν χάνει θέση, χάνει το παιχνίδι. Και όποιος σου την φέρει, σου ανοίγει παράθυρο 48 ωρών να του την πάρεις πίσω με το παραπάνω.

Τις πρώτες σου μέρες, ώσπου να μάθεις, δεν σε αγγίζει κανείς — και ούτε εσύ αγγίζεις κανέναν.

Όχι. Κάθε αντίπαλος στον χάρτη είναι άνθρωπος με λογαριασμό, όνομα και ωράριο ύπνου. Τα bots υπήρξαν στην αρχή και καταργήθηκαν ολόκληρα.

Δύο-τρεις επισκέψεις των πέντε λεπτών κάνουν όλη τη δουλειά. Η παραγωγή τρέχει όσο λείπεις· εσύ μπαίνεις για να μαζέψεις πριν γεμίσει η αποθήκη, να πουλήσεις σε καλή τιμή και να στείλεις τους μάστορες όπου χρειάζεται.

Μπορείς φυσικά να το παίξεις και σαν παιχνίδι — να κυνηγήσεις τετράγωνα, να στήσεις εκστρατεία, να διαβάσεις αναφορές μάχης. Αλλά δεν σε τιμωρεί που έχεις δουλειά.

Το σερί. Μια χρονιά χωρίς χαμένη μέρα δίνει 50 θερμοσίφωνες και 365.000 Κέρματα — με ορόσημα από τη δεύτερη κιόλας μέρα, όχι μόνο στο τέλος. Και κάθε πρωί στις 05:00 βγαίνουν φρέσκες αποστολές.

Χάνεις μέρα; Το σερί ξαναρχίζει, αλλά το επόμενο ορόσημο ταράτσας σε ξαναβρίσκει μέσα σε δύο μέρες. Δεν σβήνει τίποτα από όσα έχεις.

Παίζεται στον browser και είναι φτιαγμένο πρώτα για το κινητό — δεν θέλει τίποτα να κατεβάσεις. Δουλεύει το ίδιο και σε υπολογιστή, με περισσότερα πράγματα ταυτόχρονα στην οθόνη.

Αν θέλεις, σου χτυπάει ειδοποίηση στη συσκευή όταν γεμίσει η αποθήκη ή λήγει η άμυνά σου. Είναι διακόπτης στο προφίλ και ξεκινάει σβηστός.

Ναι, όποτε θέλεις, πληρώνοντας — όσο πιο μακριά η καινούρια έδρα, τόσο πιο αλμυρά. Η πρώτη μετακόμιση, στο ξεκίνημα, είναι δωρεάν.

Τις ταράτσες που αφήνεις πίσω δεν τις χάνεις: συνεχίζουν να παράγουν και να διαχειρίζονται κανονικά από παντού. Η έδρα ορίζει πού μπορείς να κατακτήσεις, όχι τι μπορείς να κρατήσεις.

Ναι. Φτιάχνετε Συμμαχία — μέλος δεν χτυπάει μέλος, και η κατάταξη μετράει όλη την παρέα μαζί. Υπάρχει προσωπικό γραμματοκιβώτιο για τα δικά σας, και μπορείς να στείλεις Κέρματα ή σπόρους σε όποιον ξεκινάει τώρα.

Αν φέρεις κάποιον με τον σύνδεσμό σου, σε πληρώνει μόλις πιάσει τις είκοσι ταράτσες: 30.000 Κέρματα, χωρίς να χάσει εκείνος τίποτα.

Ναι, και είναι ο πραγματικός καιρός. Η πρόγνωση κατεβαίνει γειτονιά τη γειτονιά και δίνει τον πολλαπλασιαστή της ημέρας: όταν βρέχει στα Γιάννενα, βρέχει και στο παιχνίδι.

Το ίδιο ισχύει και για την ώρα: η παραγωγή ακολουθεί την καμπύλη του ήλιου, και ο χάρτης νυχτώνει με τη δύση της δικής σου έδρας. Η νύχτα δεν είναι νεκρός χρόνος — είναι η ώρα που ο κόσμος παράγει λιγότερα και τα σμήνη ταξιδεύουν καλύτερα.

Οι ταράτσες σου μένουν δικές σου και ο λογαριασμός σου δεν πειράζεται. Αλλά η φθορά τρέχει, τα CD σπάνε, η αποθήκη ξεχειλίζει και ο διπλανός δεν κοιμάται: θα βρεις λιγότερα απ' όσα άφησες.

Το μόνο που μηδενίζει σίγουρα είναι το σερί των ημερών.

Ζητάμε ένα email για να ξέρεις ότι ο λογαριασμός είναι δικός σου, και ένα ψευδώνυμο για να σε λένε κάπως οι άλλοι. Τίποτα άλλο δεν είναι υποχρεωτικό.

Καμία διαφήμιση, κανένα cookie παρακολούθησης, καμία πώληση δεδομένων. Τα αναλυτικά στα Απόρρητο και Όροι Χρήσης.